Ёрии аввал

Нохун дарида


Нохун аз матритсаи худ берун омада, хомӯш мешавад. Онро комилан баргардонидан лозим аст, то ба рушди минбаъдаи хуб монеъ нашавад.
Амалиёт зери наркозии умумии кӯтоҳмуддат анҷом дода мешавад.
Бинт метавонад дар рӯзҳои аввал ба фарзанди шумо халал расонад, хусусан вақте ки ҷарроҳҳо қоида доранд, ки ангуштони ҳамсояи ангушти харобшударо ҳабс кунанд. Агар кӯдаки шумо ангушти калонашро тобад, аз нишон додани он шарм надоред.